વિઝા તમારા દિવસો ખર્ચે છે, રૂપિયા નહીં — અને દિવસો સાચવવા વધુ અઘરા છે

આંતરરાષ્ટ્રીય હોલિડેના સંદર્ભમાં પ્રવાસી વિઝાની ફી નાનો આંકડો છે. પ્રક્રિયાનો સમય નથી. બાર કાર્યકારી દિવસ લેતો સ્ટીકર વિઝા એટલે કુરિયર અને એક જાહેર રજા ગણતાં તમારો પાસપોર્ટ લગભગ ત્રણ અઠવાડિયાં તમારી પાસે નથી — અને એ ત્રણ અઠવાડિયાંમાં તમે બીજા વિઝા માટે અરજી કરી શકતા નથી, પાસપોર્ટ પર દેશમાં પ્રવાસ કરી શકતા નથી, અને ટિકિટમાં નામની જોડણી સુધારી શકતા નથી.

એટલે જ યુરોપ અને મધ્ય એશિયાની બહુ-દેશીય ઇટિનરરી થાઇલેન્ડ કે દુબઈની એક-દેશની ટ્રિપ કરતાં મોડેથી ગોઠવવી ઘણી અઘરી પડે છે. વાત પૈસાની નથી. વાત ક્રમની છે.

બે ટેવ મોટાભાગનું ઉકેલી દે છે. પહેલી: તારીખ પાકી થાય એ જ ક્ષણે અરજી કરો, ટિકિટ ઇશ્યૂ થાય ત્યારે નહીં — બંને વચ્ચે સામાન્ય રીતે પખવાડિયું હોય છે, અને એ પખવાડિયું મફત છે. બીજી: પ્રક્રિયાનો આંકડો એવા કાર્યકારી દિવસો તરીકે વાંચો જેમાં એ દેશની જાહેર રજાઓ ગણાતી નથી, અને પછી તેમાં તમારું પોતાનું એક અઠવાડિયું ઉમેરો. કોન્સ્યુલેટ પોતાની પીક સીઝનની ધીમાશ પ્રકાશિત કરતી નથી, પણ દર વર્ષે મે અને ફરી ઓક્ટોબરથી એ હોય જ છે.

અને વિઝાની ગેરંટીના કોઈપણ વચનને ચેતવણી ગણો. નિર્ણય કોન્સ્યુલર અધિકારીનો છે. એજન્ટ પ્રામાણિકપણે એટલું જ વચન આપી શકે — સંપૂર્ણ ફાઇલ, યોગ્ય ફોર્મેટમાં, સમયસર ફાઇલ. અને વ્યવહારમાં મોટાભાગના નકાર એ જ મુદ્દા પર થાય છે.